Bin atlı değildik, ama çocuklar gibi şendik.
Kırk yiğit toplanıp Çin Sarayını basmadık, ama ordularla yenilemez bir gayız vardı kanımızda.
Bursa’da idik.
Nice zamandır hasret kaldığımız ülkü pınarından kana kana içtik.
İstanbul’dan, Sakarya’dan, Malatya’dan, Bursa’dan; gönülleri birleşen bir avuç insan dertleşmeye geldik.
Dertliydik. Dert çok. Saymakla bitmez.
Şendik. Kırk yıllık dostlarımızla beraberdik.
Güçlüydük. Hesapsız, kitapsız, şeksiz, şüphesiz, fitnesiz, fesatsız, nifaksız, çekişmesiz sırtınızı verebileceğiniz ülküdaşlara sahip olmaktan daha büyük güç var mı? Mevcut veya muhtemel mevkilere gösterilen saman alevi rağbete, kalabalıkların gelip geçici alkışlarına benzemez bu güç.
Bu güç haysiyetlidir. Haysiyeti ve şerefi için yaşar, davası için ölür. Haysiyetli olduğu için güçlüdür.
Adam general, törende astsubay üstünü arıyor. Dün kozmik oda aranırken çekip vurmadığın hain zihniyet, bugün üstünü arar. Yarın da yatak odanı. En vatanseveri de güya destek için bunu paylaşır. Ücretli vatanseverliğin vatanseverliği bu kadardır.
Belki bir gün mebusluk sırası bana da gelir ümidiyle zillete katlanan ama kurt işareti yapmayı da ihmal etmeyen şahsiyet fukaralarından da güçlüdür bu güç. Çünkü o sıra hiç gelmeyecek, sıra beklerken uyuzluktan kuyruğu titretip gidecek. Onların da ülkücülüğü bu kadardır.
Sıra gelmediği için saf değiştiren yanardönerlere de benzemez bu güç. Çünkü doğru bildiğinden asla dönmez. Aklı, zekâyı, ilmi rehber ettiği için de doğrudan şaşmaz.
Ülkücülük meğer ne büyük nimet. Çok şey de gerekmiyor. Biraz zekâ, aylardır yutturan şeyin tiyatro olduğunda ittifak sağlayıveriyor. Biraz akıl, memleketin ne büyük felaketlere sürüklendiğini anlamaya yetiveriyor.
Biraz muhakemeyle de bunalımdan çıkış yolu bulunur.
Muhtaç olduğumuz şey çok uzaklarda değil. Yakınımızda, yanı başımızda, içimizde. Yapılması gereken şey hulusi kalple elele vermek. Ve kınayanların kınamasına aldırmadan mücadele etmek.
Ev sahiplikleri için Metin Kaplan ağabeye, Emin Yılmaz, Nurullah Kaplan, Selçuk Türkoğlu, Yaşar Akgün kardeşlerime, Malatya’dan zahmetlerle gelen Muzaffer Hocaya, Adapazarı’ndan Cengiz Albayrak ve Erol Afşar reislere, İstanbul’dan yol arkadaşlarım İdris Savaş ve Mustafa Topdemir’e sonsuz teşekkürle.
Yazarın tüm yazılarını okumak için tıklayınız.
