YENİ TÜRKİYE
Hüseyin KARATAŞ 11 Ekim 2016
Yeni Türkiye’de bütün taşlar bağlıdır, bütün kudurmuş köpekler serbest. Yeni Türkiye`de bir sabah tan ağarmadan kırarlar kapını, çökerler üstüne, ellerinde kelepçe sürüklenirsin sokaklarda... Bir hücrenin soğuk duvarları yıllarını emer, sonra, suçunun ne olduğunu bilemeden geçer aylar, yıllar... Malım mülküm var deme sakın. Yeni Türkiye`de var olan her şeyin, bir müstebidin dudakları arasından çıkacak iki kelimelik ömrü vardır. `Yok ola!` dediğinde ne paran kalmıştır, ne pulun, ne malın kalmıştır ne mülkün. Yeni Türkiye`de bir makama gelmek için eğitimli olmana, uzman olmana, liyakat sahibi olmana gerek yoktur. Sahibin sana `Ol!` deyince her şey olursun. Ne olduğuna sen bile şaşarsın. Her makamı doldurur, aklının estiği her şeyi yapar ama hesap vermezsin. Yeni Türkiye`de iftira serbesttir, hakaret serbest. Serbest olmayan doğruluktur, dürüstlüktür, adalet istemektir. Yeni Türkiye`de millete sövenin hiç bir suç yapışmaz üstüne. Yeni Türkiye`de Türk olmak, Türk doğmak, `Türküm!` demek suçtur. Türk olmanın dışında her şey değerlidir. Yeni Türkiye`de yaşamak; cahil kalmak, kul olmaktır, dul olmaktır... Nefessiz kalmaktır. NEFESSİZ YAŞANIR MI? 90 yıldır ağlaya sızlaya, mağduriyet edebiyatı yapan adamlara sesleniyorum: `Mağduriyet`i son defa kullandınız. Bu devir değişecek. Değişmez sanmayın, değişmeseydi firavun da, Nemrut da hala yaşıyor olurdu. Devir değiştiğinde; Etrafınızda bir daha salya sümük ağlamalarınızı dikkate alan, üzülen, acıyan, empati yapan kimseyi bulamayacaksınız.
