Ne Mutlu! Türk’üm Diyene!
Ahmet Bican Ercilasun 01 Ocak 1970
Cumhur ittifakı milletvekilleri namus ve şereflerine sahip çıkmalıdırlar. Çünkü milletvekili olarak ettikleri yeminde Anayasaya sadakatten ayrılmayacaklarına büyük Türk milleti önünde namus ve şerefleri üzerine ant içmişlerdir.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın 12 Temmuz’da Kızılcahamam’da yaptığı konuşma birçok insanda tereddütler uyandırmıştır. Cumhurbaşkanı aynen şöyle diyor:
“1001 Gece Masalları’nın Bağdat’ını Kürt, Türk ve Arap inşa etmiştir. Kudüs’ü Selahattin Eyyubi’nin komutasında Türk, Kürt, Arap fethetmiştir. Şam bizim ortak şehrimizdir. Diyarbakır bizim ortak şehrimizdir. Mardin, Musul, Kerkük, Süleymaniye, Erbil, Halep, Hatay, İstanbul, Ankara bizim ortak şehrimizdir.”
Anayasamıza göre bu sözler doğru değildir. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yer alan Diyarbakır, Mardin, Hatay, İstanbul, Ankara Türk şehirleridir; Türk, Kürt ve Arap’ın ortak şehri değildir. Evet bu şehirlerde Kürt ve Arap kökenli yurttaşlarımız da bulunabilir. Ancak onların tamamı Türk’tür.
Anayasa’nın 66. maddesi açıktır. “Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türktür.” Bu apaçık cümleye göre Diyarbakır, Mardin, Hatay, İstanbul, Ankara’da oturan yurttaşlarımız kökenleri ne olursa olsun Türk’türler.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın yukarıdaki sözleri ve aynı konuşmada yer alan millî tarihimizin Kürt ve Araplarla birlikte oluşturulduğuna dair sözleri insanlarımızın zihnini bulandırmıştır. Bu konuşmanın “Terörsüz Türkiye” adı verilen sürecin silah bırakma aşamasından hemen sonra yapılması ve sürecin başlatıcısı Devlet Bahçeli’nin Öcalan’dan “kurucu önder” olarak söz etmesi, Kızılcahamam’daki konuşmasında da “yeni bir millî kimlik”ten bahsetmesi kaygıları artırmıştır. Acaba süreç sonunda “Türk” olan millî kimliğimizin adı değiştirilecek midir? Doğdukları günden beri kendilerini Türk bilen yurttaşlarımız ciddi bir kaygı içindedirler. Acaba anayasada “Türk” olarak yer alan millî kimliğimizin adıyla ilgili maddeler değiştirilecek midir?
Milletvekillerinin namus ve şereflerine sahip çıkarak, sadakat yemini ettikleri anayasada bu tarz değişikliklere izin vermemeleri, bu kaygıları giderecektir. Mesele sadece anayasaya sadakat meselesi de değildir. Neticede milletvekillerimiz de Türk’türler ve “Türk” olan milli kimlik adlarını değiştirmek istemezler.
Birden fazla kimlik özellikleri göstermek aslında psikolojik bir hastalıktır. Dissosiyatif kimlik bozukluğu denilen bu hastalıkta yeni ortaya çıkan kimlik(ler) asıl kimliği kontrol altına alır ve hasta, asıl kimliğinden farklı bir kimliğe sahipmiş gibi davranışlarda bulunmaya başlar. Sadece davranışları değil, düşünceleri, tercihleri hatta aksanları bile değişebilir. Böyle hastaların hafızalarında boşluklar da doğabilir, geçmişlerini unutabilir veya değiştirebilirler.
İnsanlarımız binlerce yıldan beri sahip bulundukları Türk kimliğini elbette değiştirmek istemezler ve bu kimliğe ikinci, üçüncü kimlikler eklemeyi kabul etmezler. Bu konuda bir zorlamaya uğradıkları zaman da itirazlarını en yüksek sesle dile getirmek isterler, Nitekim toplumda Türk kimliğine sarılma yönünde davranışlar ve tepkiler çoğalmaktadır. Meydanlarda toplanan insanların “Mustafa Kemal’in askerleriyiz!” diye bağırmaları boşuna değildir. Çünkü yakın tarihimizde Türk kimliğini en çok vurgulayan kişi Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’tür.
Bu gidişle insanlarımız sadece meydanlarda değil caddelerde ve sokaklarda da “Ne mutlu! Türküm diyene!” diye haykırmaya başlayabilirler. Her günün belli bir saatinde mesela 12.30’da şehirlerimizin gökleri Atatürk’ün bu sözüyle inlerse buna şaşırmam.
