Santuri Edhem Efendi
1855 – 14.09.1926 01 Ocak 1970
Türk müziğinin en tanınmış eserlerinden olan Şehnaz Longa’nın bestekârı Santuri Edhem Efendi, bu eserindeki neşe ve parlaklığın tam aksi bir hayat hikâyesi yaşamıştır. Yaşadığı felaketlere rağmen son nefesine dek musikiden kopmamıştır.
Santuri Edhem Efendi, 1855’te Beyazıt’ta Soğan Ağa Mahallesi’nde Çıkmaz Tulumba Sokağı’ndaki 6 numaralı hanede dünyaya gelmiştir. Babası, II. Mahmud döneminde yeniçeri olup, yeniçeri ocağının lağvedilmesinden sonra da devrin gemilerinde kaptanlık eden Ali Efendi’dir.
Edhem Efendi, Soğukçeşme Askeri Rüşdiye’sini bitirip musikideki yeteneğinden dolayı Enderun’a gönderilir. Hacı Arif ve Rifat Beyler gibi dönemin önde gelen musikişinaslarının bulunduğu Enderun’da santur öğrenir. Hocası, o dönemde Enderun’da bulunan Santuri Hilmi Bey[1]olmalıdır.
Edhem Efendi, 1880 civarında Sabiha Hanım’la evlenerek Taksim’deki Kazancılar’a taşınır. Bu izdivaçtan iki oğlu dünyaya gelir: Mehmet Ali Bey, (d. 1884) ve Münir Pekçebaşak (d.1884).
1902’de Taksim’den ayrılarak Göksu’da yeni alınan yalıya naklederler. Edhem Efendi ömrünün son 24 yılını bu yalıda geçirir.
