OZAN ARİF’DEN “HAYIR” ŞİİRİ
01 Ocak 1970
Cahilce 'Evet' Deme!..
Benim vatan sevgimle,
Hiç kimse yarışmasın!..
Ben kurtlara seslendim,
Çakallar karışmasın!..
*
Soruyorsun velâkin, ne söylesem bilmem ki!..
Ancak şöyle söylersem, anlarsın beni belki!..
*
Bir, beş değil kaç kere, ateşlere atıldık!
Satıldık be kardeşim, anlasana satıldık!..
*
Seni, beni teşkilat, bağımızdan tuttular!..
Götürüp el alemin, sürüsüne kattılar!..
*
Açık açık durum bu, ne beni yoruyorsun?
Kurt‘tan köpek olur mu, ne diye soruyorsun?
*
Seni, beni, bizleri, satana "hayır" elbet!..
Atimizi ateşe, atana "hayır" elbet...
*
"Hayır.." diye haykır ki, bizi satanlar duysun,
Türkiye‘de Türklüğe, Türk‘e çatanlar duysun...
*
Pe-ka-ka‘yı daha dün boşayanlar utansın!..
Fetö ile nikahsız yaşayanlar utansın!..
Ata sözüdür ata, domuz gönü post olmaz,
Bunların hiç birinden ülkücüye dost olmaz...
Sakın evet deyip de yılanları koruma!
Hırsızı, hırsızlığı, çalanları koruma...
Yasa diye yapılan planlara "hayır" de...
Bütün bu yalanlara, dolanlara “hayır„ de.
O on sekiz maddeyi, iyi oku, iyi bak...
Gayesi Vatan değil, kişileri korumak!..
Cahilce "evet" deme; bizi satan kurtulur!
Arif‘ce "hayır" de ki; belki vatan kurtulur!..
